Nominal Forms
Infinitive: to effascinate
Participle: effascinated
Gerund: effascinating
Transitiviness: transitive
Hyphenation: ef*fas"ci*nate
Indicative
Present
| I | effascinate |
| thou | effascinate(e)st |
| he;she;it | effascinateth; effascinates |
| we | effascinate |
| ye | effascinate |
| they | effascinate |
Preterit (Past)
| I | effascinated |
| thou | effascinated(e)st |
| he;she;it | effascinated |
| we | effascinated |
| ye | effascinated |
| they | effascinated |
Subjunctive
Present
| I | effascinate |
| thou | effascinate |
| he;she;it | effascinate |
| we | effascinate |
| ye | effascinate |
| they | effascinate |
Preterit (Past)
| I | effascinated |
| thou | effascinated(e)st |
| he;she;it | effascinated |
| we | effascinated |
| ye | effascinated |
| they | effascinated |
Imperative
| thou | effascinate |
| ye | effascinate |